Lustrzanka analogowa — poradnik dla początkujących

Lustrzanka jednoobiektywowa (SLR) to najbardziej uniwersalny aparat analogowy i najczęstszy pierwszy wybór. Widzisz w wizjerze dokładnie to, co zarejestruje film, a korpus możesz rozbudowywać kolejnymi obiektywami zamiast wymieniać na nowy.

Jak to działa

Światło wpada przez obiektyw, odbija się od lustra pod kątem 45° i przez pentapryzmat trafia do wizjera. W momencie zdjęcia lustro podnosi się z charakterystycznym klaskiem, migawka się otwiera, a obraz pada na film. Dlatego wizjer na ułamek sekundy czernieje — to normalne, nie usterka.

Konsekwencja tej konstrukcji jest praktyczna: nie ma błędu paralaksy. Kadr z wizjera to kadr na kliszy, także przy zbliżeniach i długich ogniskowych.

Na co patrzeć przy zakupie używanej

Większość lustrzanek z lat 70. i 80. to konstrukcje mechaniczne, które da się doprowadzić do porządku. Kilka rzeczy warto jednak sprawdzić od razu:

Mocowanie ma znaczenie

Obiektyw pasuje do korpusu tylko w obrębie jednego mocowania. Najpopularniejsze w tej cenie to gwint M42, bagnet Pentax K, Praktica B i Minolta MD. Zanim dokupisz drugie szkło, sprawdź, którym mocowaniem dysponuje Twój korpus — więcej o tym w poradniku o obiektywach.

Jaki film na pierwszą rolkę

Zacznij od czegoś taniego i wyrozumiałego. Czarno-biały Kentmere 400 albo Fomapan wybaczy błąd ekspozycji o jedną–dwie działki, a jeśli wolisz kolor — Kodak ColorPlus 200 do zdjęć w słońcu. Film 400 ISO to bezpieczny domyślny wybór, bo pozwala fotografować w cieniu bez statywu.

Lustrzanki (SLR) w mojej ofercie

Dobierz film

Filmy i chemię do wywoływania znajdziesz w katalogu — z aktualnymi cenami i linkami do sklepów.

Pozostałe poradniki